Bærekraftig juletre

DSC_0313

Me har aldri hatt eit eige juletre før, då me ofte har vore bortreist i jula. Denne jula skulle me ikkje så langt og me kunne endeleg dra på med ekte julestemning i heimen!

Ein laurdag i desember bar det til skogs for å finne juletre hjå foreldra mine. Eg var heime med vesla, men dei utsendte fekk kjenne på julestemninga då det var komt eit melisdryss nedetter liane. Me har aldri hogd juletre i eigen skog før, men dette var så koseleg at dette må me gjenta til neste år også. Ein ny tradisjon er komen for å bli!

DSC_0311

Juletreet vart pynta av toåringen (med litt hjelp) og endte opp med eit samansurium av gamalt, nytt og barnehageprodusert. Då me ikkje hadde stjerne, vart Brannmann Sam surra fast i toppen av treet. Det var det finaste toåringen kunne finne. Resultatet vart litt kaotisk, men veldig veldig koseleg. Akkurat slik me likar å ha det.

-Og viktigast av alt; juletreet vart ganske så miljøvenleg! Kortreist, økologisk og hogd ned av etisk arbeidskraft (les: ein far på dugnad). Betre kan det ikkje bli.

IMG_5398
Ute på førjulstokt

Det er omdiskutert kva som er mest miljøvenleg av ekte juletre og plastjuletre. Det er fordeler og ulemper med begge deler. Likevel er dei ekte juletrea pittelitt meir miljøvenlege enn plast, ifylgje Framtiden i våre hender. Det kan du lese meir om her

/Inga

Grøne nyttårsløfter

DSC_0236
Endeleg frost på skifertaket. Etter ein alt for varm desember, kom vinterkulda 1. januar!

I desse dagar er det mange som har nyttårsforsett for det nye året. Kvifor ikkje gå for nokre grøne mål dette året?

Tenk over kva du kan gjere i din kvardag og med dine vaner, som kan bidra til klima og miljø. Kanskje kan du kutte ned på plastbruken og byrje å nytte handlenett i butikken? Kanskje kan du innføre ein eller fleire kjøtfrie middagar i veka? Kanskje kan du ha shoppestopp eit år? Det er mykje ein kan gjere som reduserer eigne utslepp i kvardagen.

Eg skal samle på bilfrie dagar. Målet er å la bilen stå mest mogleg og heller nytte sykkelen og beina. Me testar ut piggdekk til sykkel denne vinteren og det går strålande (eige innlegg om dette kjem). Likevel ser eg at me lett gløymer oss ut og nyttar bilen på korte turar som me kunne ha nytta sykkelen eller beina til. Gamle vanar er vonde, -men ikkje umoglege, å vende. Mitt mål er altså å bli mykje meir bevisst på dette i 2016!

Elles må eg anbefale shoppestopp, -anten for eit heilt år eller ein kortare tidsperiode. Dette er noko av det meir interessante og nyttige eg har gjort med omsyn til miljøet. -Og effekten sit fortsatt i, to år etter. Konklusjonen min etter shoppestopp-året kan de lese her.

Kva seier de? Er de med på nokre grøne nyttårsforsett? Eg heiar på dykk!

/Inga

Og psst! Om du eigentleg hadde tenkt å gå for somarkroppen 2016 eller 100 dagar utan sukker, er frynsegoda med bilfrie dagar, kjøtfrie mandagar og meir sykling, at ein faktisk får ein sprekare kropp. Vinn-vinn!

Ny juleslager: Mandler i lønnesirup

DSC_0195

Brente mandler er godt, men no har eg oppdaga noko som er minst like godt, -og enklare å lage! Mandler i lønnesirup er passe søtt og (pitte)litt sunnare enn brente mandler.

1 porsjon

4 dl mandler
3-4 ss lønnesirup
2 krm havsalt

Bland inn lønnesirup og salt i mandlene, slik at alle mandlene får eit tynt lag over seg. Fordel mandlene over eit steikebrett slik at dei ikkje ligg oppå kvarandre. Steik på 180 grader, midt i omnen, i ca. 20 minutt. Pass godt på dei siste fem minutta slik at mandlene ikkje brenn seg. La dei kjølne på plata før du har dei i eit glas eller anna behaldar.

Lag gjerne dobbel eller trippel oppskrift når du først er i gong, -for her vert dei etne opp i det dei kjem ut av omnen!

Det har blitt få skriverier i desember, og det heng saman med at det er lite søvn om dagen. Eg høyrer rykte om at enkelte får born med skikkelege sovehjarter, men me har så langt berre fått nattugler! Det har altså vore ein trøtt desember, men med nokre ekstra koppar kaffi i kroppen, har me likevel fått gjort mange koselege førjulsaktivitetar som har gitt mykje julestemning.

I kveld ventar julebord med nokre “grepa kvinnfolk” (som dei seier i Valdres), før det er juleferie på bygda i morgon.

Glade jul!

/Inga

Pessimisme og optimisme

Det kan til tider kjennast meiningslaust å prøve å leve litt grønare. Særleg når det pågår eit klimatoppmøte i Paris, kor det verkar som det er liten velvilje i å kutte Co2-utslepp og gjere andre tiltak for å bremse den globale oppvarminga. At ein enkeltperson resirkulerer og køyrer mindre bil, er eit fattig bidrag slik sett. Men. Alle veit at mange bekker små gjer ein stor Å. Når ein i tillegg har mange skarpe hovud rundt om i verda som stadig kjem med nye oppfinningar som kan redusere energibruk og bidra positivt til miljøet, gir det håp!

Medan klimatoppmøtet går føre seg, viser BBC ein serie som heiter Changing Climate Change. Den anbefalar eg å sjå. -Særleg episode 2 kor dei fokuserer på moglege løysingar. Eit klipp frå episoden med ei heilt genial oppfinning, ser de ovanfor.

Fleire grøne innovasjonar som kan vere med på å redde verda, kan de høyre om i Ekko sitt innslag Fortellingen om en fremtid vi vil være med i.

Dette er som balsam for øyrene i desse dagar!

/Inga

Bananer og ansvar

Uten navn
(Skjermdump frå God Morgen Norge)

Det har storma etter at Linnea Myhre tordna mot personleg trenar og bloggar,  Helle Bornstein, i Aftenposten denne veka. Linnea Myhre reagerte sterkt etter at Bornstein fraråda folk å ete banan i God morgen-Norge dersom ein ynskte å gå ned i vekt. Det er på tide. 

Det kan ved første augekast verke som eit i-landsproblem å diskutere kosthaldsråd om banan, men så enkelt er det ikkje. Når UngData rapporterer om eit aukande kroppspress og negative sjølvbilete hjå ungdomen, er det bekymringsverdig når profilerte livsstilsbloggarar som Helle Bornstein, gir ernæringsråd som gjer tradisjonelle, sunne matvarer om til usunne sukkerbomber. I staden for å fokusere på inaktivitet og fast food, vert heller eplet og banana uglesett. Dette vert for ekstremt, detaljfokusert og er med på å bygge opp under sunnhetshysteriet.

“Jeg har ikke forsøkt å gi informasjon til folk med spiseforstyrrelser, de må selvfølgelig søke veiledning hos spesialister på dette feltet.” skriv Helle Bornstein på bloggen sin. Det kan nok hende, men i ein blogg har du aldri kontroll over kven lesarane dine er. Å skrive ein open blogg med  livsstilsråd, kan likestillast med å stille seg opp på Karl Johan og snakke høgt til dei som passerer. Du vil aldri vete kven som stoppar opp for å lytte, og det vil du heller ikkje kunne kontrollere. Det kan vere like mange med spiseforstyrringar, med diabetes, med overvekt som folk med vanleg helse. Som bloggar kan ein ikkje velje publikumet sitt. Det fører også med seg eit ansvar.

Helle Bornstein er ein profilert forfattar, gründer og personleg trenar for fleire av dei mest kjende damene i Noreg som Camilla Pihl, Tone Damli og Marna Haugen Burøe. Dette er damer som er førebilete for mange unge. Når Bornstein bloggar om treningsøvingar og kosthaldsråda som ho gir kundande sine (som å byte ut eplet med paprika for å unngå fruktsukkeret), kan det lett tolkast som “oppskrifta” på å få kroppen til desse damene.

Ernæringsfysiolog Tine Sundtoft ytrar i debatten i God Morgen Norge, at det er mange råd ho gir til klientane sine, som ho ikkje kan ytre i det offentlege rom. Dette bør Bornstein ta til seg. Skreddersydde kosthaldsråd for kjendisar som ynskjer å gå ned ein skjønnhetskilo, er ikkje nødvendigvis det du skal dele på ein blogg som like gjerne er lest av jenter på 14 år. Dette handlar like mykje om fora.

Ein blogg er ikkje lenger berre ein blogg. Frå å vere ei virtuell dagbok skreve frå jenterommet, er Noregs største bloggar i dag meir lest enn mange nettaviser. Med mange tusen lesarar og millioninntekter, er bloggarane blitt dei nye kjendisane og har står påverknadskraft.

Fleire bloggarar er allereie medvitne dette ansvaret, som Tine Monsen, som har bunde seg til pressa sin Vær Varsom-plakat. Det er flott og eg håpar fleire følger etter, då dette handlar om mykje meir enn berre ei banan.

/Inga